Konwerter LZMA na 7Z

Format LZMA (Lempel-Ziv-Markov chain Algorithm) to bezstratny algorytm kompresji danych i format pliku opracowany przez Igora Pavlova i po raz pierwszy wprowadzony w archiwizatorze 7-Zip w 1998 roku. Wykorzystuje schemat kompresji słownikowej nieco podobny do LZ77, ale ze znacznymi ulepszeniami dzięki range encoder i złożonym modelom prawdopodobieństwa, co skutkuje wysokimi współczynnikami kompresji porównywalnymi do PPM (Prediction by Partial Matching). Surowy format strumienia .lzma zazwyczaj zawiera 13-bajtowy nagłówek definiujący właściwości, takie jak rozmiar słownika (do 4 GB) i rozmiar nieskompresowany, często używany wewnątrz kontenerów .7z lub .xz, a nie jako samodzielne pliki.

Pliki LZMA są natywnie obsługiwane w dystrybucjach Linux za pomocą narzędzia command-line lzma lub pakietu xz-utils. W systemach Windows i macOS brak jest natywnego wsparcia, co wymaga oprogramowania archiwizacyjnego firm trzecich. 7-Zip jest główną implementacją referencyjną do dekodowania strumieni LZMA w systemie Windows; alternatywnie, wieloformatowe ekstraktory, takie jak PeaZip lub The Unarchiver (macOS), wykorzystują LZMA SDK do dekompresji danych.

Format 7z to kontener archiwum skompresowanego stworzony przez Igora Pavlova w 1999 roku, charakteryzujący się otwartą architekturą (open architecture) i wysokim compression ratio, wykorzystujący algorytmy LZMA i LZMA2. Obsługuje pliki o rozmiarach do 16 eksbibajtów (2^64 bajtów), nazwy plików w standardzie Unicode oraz silne szyfrowanie AES-256, oferując funkcję solid compression w celu zwiększenia wydajności dla zestawów podobnych plików. Dystrybuowany na licencji GNU LGPL, modułowy projekt formatu pozwala na zastosowanie różnych filtrów pre-processingowych i metod szyfrowania, ustanawiając go jako główny standard dla wysokowydajnej archiwizacji danych.

Podczas gdy kompilacje Windows 11 wykorzystujące projekt libarchive oferują natywne wsparcie, wcześniejsze wersje Windows wymagają oficjalnego narzędzia open-source 7-Zip lub alternatyw takich jak WinRAR i PeaZip do ekstrakcji. Użytkownicy macOS zazwyczaj polegają na oprogramowaniu firm trzecich, takim jak The Unarchiver lub Keka, podczas gdy dystrybucje Linux obsługują archiwa 7z za pomocą pakietu p7zip dostępnego przez command line lub menedżery GUI, takie jak File Roller.