Konwerter LZ na 7Z

Rozszerzenie pliku LZ oznacza skompresowane archiwum wygenerowane przez Lzip, bezstratny kompresor danych oparty na algorytmie Lempel-Ziv-Markov chain Algorithm (LZMA). Opracowany przez Antonio Diaza Diaza w 2008 roku, aby zastąpić surowy format .lzma, format LZ priorytetowo traktuje integralność danych i bezpieczeństwo długoterminowej archiwizacji nad czystą prędkość. Wykorzystuje strukturę opartą na strumieniach (stream-based) składającą się z niezależnych 'członów', co pozwala na łączenie plików i solidne odzyskiwanie błędów za pomocą narzędzi takich jak lziprecover. W przeciwieństwie do formatu XZ, specyfikacja LZ upraszcza strukturę nagłówka, jednocześnie wdrażając 4-czynnikowy system ochrony danych, wykorzystujący 32-bitowe sumy kontrolne Cyclic Redundancy Checks (CRC-32) do weryfikacji spójności zarówno nagłówka, jak i strumienia danych.

Większość nowoczesnych konfiguracji Windows i macOS nie posiada natywnego wsparcia na poziomie jądra dla dekodowania binariów LZ i wymaga narzędzi kompresji firm trzecich. W systemie Windows użytkownicy powinni korzystać z 7-Zip lub PeaZip, które integrują niezbędne biblioteki dekompresji LZMA. Użytkownicy macOS mogą wyodrębnić te archiwa za pomocą The Unarchiver lub przez command line, instalując pakiet lzip przez Homebrew. Dystrybucje Linux zazwyczaj oferują natywne wsparcie przez standardowe narzędzie command-line lzip lub przez menedżery archiwów GUI, takie jak File Roller, po zainstalowaniu pakietu lzip z repozytorium.

Format 7z to kontener archiwum skompresowanego stworzony przez Igora Pavlova w 1999 roku, charakteryzujący się otwartą architekturą (open architecture) i wysokim compression ratio, wykorzystujący algorytmy LZMA i LZMA2. Obsługuje pliki o rozmiarach do 16 eksbibajtów (2^64 bajtów), nazwy plików w standardzie Unicode oraz silne szyfrowanie AES-256, oferując funkcję solid compression w celu zwiększenia wydajności dla zestawów podobnych plików. Dystrybuowany na licencji GNU LGPL, modułowy projekt formatu pozwala na zastosowanie różnych filtrów pre-processingowych i metod szyfrowania, ustanawiając go jako główny standard dla wysokowydajnej archiwizacji danych.

Podczas gdy kompilacje Windows 11 wykorzystujące projekt libarchive oferują natywne wsparcie, wcześniejsze wersje Windows wymagają oficjalnego narzędzia open-source 7-Zip lub alternatyw takich jak WinRAR i PeaZip do ekstrakcji. Użytkownicy macOS zazwyczaj polegają na oprogramowaniu firm trzecich, takim jak The Unarchiver lub Keka, podczas gdy dystrybucje Linux obsługują archiwa 7z za pomocą pakietu p7zip dostępnego przez command line lub menedżery GUI, takie jak File Roller.