Konwerter LHA na 7Z

Format LHA (pierwotnie znany jako LHarc) to kontener bezstratnego archiwum skompresowanego opracowany przez Haruyasu Yoshizakiego w 1988 roku. Implementuje algorytm Lempel-Ziv-Huffman (LZH), hybrydową metodę kompresji łączącą kompresję słownikową sliding-window LZ77 ze statycznym Huffman coding do kodowania entropijnego. Historycznie istotny na platformach Amiga i MS-DOS oraz pozostający standardem w japońskiej dystrybucji oprogramowania, format wykorzystuje strukturę nagłówka zawierającą atrybuty plików, znaczniki czasu i 16-bitową sumę kontrolną Cyclic Redundancy Check (CRC-16) do weryfikacji integralności danych w skompresowanych woluminach.

Natywne wsparcie dla architektury LHA jest generalnie nieobecne w nowoczesnych jądrach systemów operacyjnych, takich jak Windows 10/11 czy macOS Ventura. Aby uzyskać dostęp do zawartości, użytkownicy muszą zatrudnić narzędzia ekstrakcji firm trzecich zdolne do parsowania algorytmu LZH. 7-Zip jest zalecanym rozwiązaniem dla środowisk Windows; użytkownicy macOS powinni używać The Unarchiver do ekstrakcji. W dystrybucjach Linux narzędzia command-line lha lub lzh mogą być zainstalowane przez menedżery pakietów takie jak APT lub RPM, aby obsłużyć dekompresję.

Format 7z to kontener archiwum skompresowanego stworzony przez Igora Pavlova w 1999 roku, charakteryzujący się otwartą architekturą (open architecture) i wysokim compression ratio, wykorzystujący algorytmy LZMA i LZMA2. Obsługuje pliki o rozmiarach do 16 eksbibajtów (2^64 bajtów), nazwy plików w standardzie Unicode oraz silne szyfrowanie AES-256, oferując funkcję solid compression w celu zwiększenia wydajności dla zestawów podobnych plików. Dystrybuowany na licencji GNU LGPL, modułowy projekt formatu pozwala na zastosowanie różnych filtrów pre-processingowych i metod szyfrowania, ustanawiając go jako główny standard dla wysokowydajnej archiwizacji danych.

Podczas gdy kompilacje Windows 11 wykorzystujące projekt libarchive oferują natywne wsparcie, wcześniejsze wersje Windows wymagają oficjalnego narzędzia open-source 7-Zip lub alternatyw takich jak WinRAR i PeaZip do ekstrakcji. Użytkownicy macOS zazwyczaj polegają na oprogramowaniu firm trzecich, takim jak The Unarchiver lub Keka, podczas gdy dystrybucje Linux obsługują archiwa 7z za pomocą pakietu p7zip dostępnego przez command line lub menedżery GUI, takie jak File Roller.