Konwerter BZ na 7Z

Rozszerzenie pliku BZ reprezentuje skompresowane archiwum utworzone przez oryginalne narzędzie bzip, opracowane przez Juliana Sewarda w 1996 roku. Format ten wykorzystuje transformatę Burrows-Wheeler Transform (BWT) do sortowania blokowego permutacji tekstu, a następnie transformaty Move-to-Front (MTF) i kodowanie arytmetyczne (arithmetic coding), aby osiągnąć wysoką gęstość bezstratnej kompresji. Format BZ jest poprzednikiem bardziej standardowego bzip2 (.bz2); został wycofany i zastąpiony krótko po wydaniu z powodu obaw patentowych dotyczących użycia kodowania arytmetycznego, które zostało następnie zastąpione przez Huffman coding w bzip2. W przeciwieństwie do archiwów ZIP, pliki BZ zazwyczaj kompresują pojedynczy strumień lub plik i nie obsługują natywnie archiwizacji katalogów bez formatu kontenera, takiego jak TAR.

Nowoczesne systemy operacyjne nie zapewniają natywnego wsparcia dekodowania dla formatu BZ typu legacy ze względu na jego przestarzałość i powszechność bzip2. Aby wyodrębnić dane z pliku BZ, użytkownicy potrzebują oprogramowania do kompresji firm trzecich zdolnego do obsługi starych algorytmów sortowania blokowego. 7-Zip jest zalecanym narzędziem dla środowisk Windows ze względu na kompleksową kompatybilność wsteczną, podczas gdy użytkownicy macOS powinni korzystać z The Unarchiver. W środowiskach Linux i Unix-like, standardowe narzędzie command-line bzip2 często zachowuje kompatybilność wsteczną, umożliwiając dekompresję tych plików za pomocą flagi -d.

Format 7z to kontener archiwum skompresowanego stworzony przez Igora Pavlova w 1999 roku, charakteryzujący się otwartą architekturą (open architecture) i wysokim compression ratio, wykorzystujący algorytmy LZMA i LZMA2. Obsługuje pliki o rozmiarach do 16 eksbibajtów (2^64 bajtów), nazwy plików w standardzie Unicode oraz silne szyfrowanie AES-256, oferując funkcję solid compression w celu zwiększenia wydajności dla zestawów podobnych plików. Dystrybuowany na licencji GNU LGPL, modułowy projekt formatu pozwala na zastosowanie różnych filtrów pre-processingowych i metod szyfrowania, ustanawiając go jako główny standard dla wysokowydajnej archiwizacji danych.

Podczas gdy kompilacje Windows 11 wykorzystujące projekt libarchive oferują natywne wsparcie, wcześniejsze wersje Windows wymagają oficjalnego narzędzia open-source 7-Zip lub alternatyw takich jak WinRAR i PeaZip do ekstrakcji. Użytkownicy macOS zazwyczaj polegają na oprogramowaniu firm trzecich, takim jak The Unarchiver lub Keka, podczas gdy dystrybucje Linux obsługują archiwa 7z za pomocą pakietu p7zip dostępnego przez command line lub menedżery GUI, takie jak File Roller.